پیام دانشگاه به مناسبت درگذشت دکتر فرخ درویش کجوری

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ.

»الْعُلَمَاءُ بَاقُونَ مَا بَقِیَ الدَّهْرُ؛ أَعْیَانُهُمْ مَفْقُودَةٌ، وَ أَمْثَالُهُمْ فِی الْقُلُوبِ مَوْجُودَةٌ»

»دانشمندان و عالمان، تا دنیا برقرار است، باقی و جاویدانند. پیکرهایشان از میان می‌رود، اما یاد و اثر آن‌ها در دل‌ها همواره زنده است»

در سپهر پرفروغ دانش و معرفت، غروب ستارگانی که عمر گران‌مایه را صرف روشن‌گری و اعتلای نام ایران نموده‌اند، سوگی گران و ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر است؛ به‌ویژه آنان که در شمار پیشگامانِ نخستین و علمدارانِ استقلال مدیریتی در مراکز علمی بوده‌اند. امروز، قامتِ بلندِ یکی از قدیمی‌ترین مهدهای آموزش عالی کشاورزی میهن، در زیر بارِ اندوهی ژرف رفته، و فضای این مرکز دیرپای علمی، آکنده از حزنی سنگین شده است. دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، در هفتادمین سالگرد حیات پربرکت خود، جامه‌ی سوگ بر تن کرده و در غمِ هجرانِ فرزندِ برومند، استاد فرزانه و نخستین رئیس ایرانی خویش، مرحوم دکتر فرخ درویش کجوری، سیاه‌پوش و عزادار است. نام دکتر درویش، یادآور برهه‌ای حساس و غرورآفرین در تاریخ این دانشگاه است؛ روزگاری که مدیریت این مرکز سترگ علمی به دست توانمند فرزندان این مرز و بوم سپرده شد و ایشان با درایتی ستودنی، خشت اولِ استقلال علمی و اداری این نهاد را بنا نهادند. ایشان در روزگاری که بذرهای نخستینِ استقلال علمی و مدیریتی در این دانشگاه کاشته می‌شد، با همتی بلند و عزمی استوار، نقش‌آفرینی کردند و میراثی ماندگار از تعهد و تخصص را برای نسل‌های پس از خود به یادگار گذاشتند. ایشان تنها یک مدیر نبودند، بلکه نمادِ باور به توان ملی و باغبانی دلسوز بودند که در پهنه‌دشت خوزستان قطب تپنده کشاورزی ایران نهال تخصصی را غرس نمودند که امروز ثمراتش در پهنه جغرافیای ملی، ضامن امنیت غذایی و توسعه پایدار میهن عزیزمان است. این دانشگاه که از سال ۱۳۳۴ هجری شمسی تا به امروز، ستون فقرات دانشِ کشاورزی و منابع طبیعی بوده، شکوه و ابهت خود را مدیونِ سال‌ها مجاهدتِ بزرگانی همانند دکتر فرخ درویش است. دانشگاهی که از دیرباز، مرجعِ ملی و مهدِ تربیتِ متخصصی فراوانی بوده که خاک ایران را به هنرِ تخصص، کیمیا کرده‌اند. اکنون، صحنِ سرسبزِ دانشکده ملاثانی قدیم و دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان فعلی، لبریز از خاطرات مردی است که خشت‌خشتِ این بنای هفتادساله، گواهی بر درایت اوست؛ گویی درختان کهنسال این مرکز نیز در فراقِ پدری که حقِ بزرگی بر هویتِ ایرانیِ این دانشگاه دارد، سر به زیر انداخته‌اند. خانواده بزرگ دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ضمن ارج نهادن به هفتاد سال مرجعیت علمی دانشگاه و گرامی‌داشت یاد و خاطره‌ی آن استاد فقید، این مصیبت جانکاه را به خانواده محترم ایشان، شاگردان، همکاران و عموم جامعه علمی و نخبگانی ایران تسلیت عرض می‌نماید. از درگاه حضرت حق، برای آن مسافر دیار ابدیت که اینک در جوار رحمت واسعه الهی آرمیده است، علو درجات و همنشینی با صالحان، و برای بازماندگان سوگوار، صبری جمیل و اجری جزیل مسالت دارد.

یادش در جریده‌ی عالم جاودان و نامش به نیکویی ماندگار باد.

دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان